Przez kilka miesięcy opracowywałem w wersji elektronicznej drzewa genealogiczne naszej rodziny (rodu) obejmujące dwa okresy czasu, w trzech wersjach:
W pierwszej kolejności.
-od końca XVIII wieku do końca 2006 r. – dla linii „żmudzko-liwskiej” z gałęzi „żmudzkiej”, której pierwszym przedstawicielem był Jakub Raczko, gdy przeniósł się po 1795 r. ze Żmudzi na Podlasie do Liwa, gdzie zmarł w 1797 r.
oraz
- od XV do końca XVIII wieku – dla wszystkich gałęzi rodu o których udało mi się uzyskać informacje
a także
-od protoplastów gałęzi „żmudzkiej” rodu z XV w., poprzez przodków linii „żmudzko-liwskiej”, do piątego pokolenia po Jakubie Raczko, jako kwalifikujące się do otwartej publikacji w internecie, bez naruszenia czyichkolwiek praw osobowych.
|
W tych pracach uzyskiwałem pomoc i współpracę od wielu osób z rodziny Raczko. Na początku pragnę wymienić najbliższego mi współpracownika - mojego syna Roberta Sławomira Raczko, który pomagał mi w opracowaniu drzewa genealogicznego w wersji elektronicznej.
Do podjęcia się opracowania drzewa genealogicznego najbliższej nam linii „żmudzko-liwskiej”, wywodzącej się z gałęzi „żmudzkiej”, zainspirował mnie Jan Tadeusz Raczko, syn Wacława, który od wielu lat zbierał informacje dotyczące jego najbliższej rodziny w części tej gałęzi, zaczynającej się od jego pradziadka Aleksandra,Tomasza (1844-1921),jednego z dwóch synów Wincentego Raczko (1814-1888), który z kolei był wnukiem ww. Jakuba Raczko. Informacje uzyskane od J. T. Raczko i jego dodatkowe uwagi były dla mnie bezcenne. Informacje te zostały dodatkowo potwierdzone i uzupełnione dzięki otrzymanym ostatnio materiałom opracowanym prawie dwadzieścia lat temu przez nieżyjącego już Wacława Raczko, syna Aleksandra, wnuka Jana Raczko (ur. w 1810), drugiego z wnuków ww. Jakuba.
Moja najbliższa rodzina zaczyna się właśnie od syna ww. Jana Raczko – Stanisława (1842-1981). W uzyskaniu danych dotyczących tej części rodziny bardzo istotną pomoc uzyskałem od mojej stryjenki Krystyny Raczko z d. Piotrowskiej, żony brata mojego ojca - Kazimierza.
Wśród wspomnianych wielu współpracowników przy opracowywaniu linii „żmudzko-liwskiej” pragnę wymienić przede wszystkim najbardziej zaangażowanych od początku podjęcia prac przeze mnie: Elizę Wrocławską z d. Abramowską, wnuczkę Władysławy Kuźniarskiej z d. Raczko oraz Barbarę Pasterz i Zofię Raczko, córki wspomnianego już Kazimierza Raczko, a w późniejszym czasie: Michała Raczko, syna Zygmunta, który przekazał dane potomków Juliana Raczko, drugiego syna ww. Wincentego, wnuka Jakuba oraz Rafała Raczko, syna Józefa, który przekazał dane dotyczące kolejnej części gałęzi, pochodzącej od jednego z braci ww. Wincentego i Jana, tj. Marcina lub Walentego (nie wiadomo jeszcze od którego z nich), a także Annę Raczko, która przekazała wspomniane już cenne materiały opracowane przez nieżyjącego męża Wacława. Oczywiście było jeszcze wiele innych osób, które uzupełniały dane swoich najbliższych i dalszych rodzin, jak np.: Małgorzata Anna Barańska, Andrzej Gawroński, Leszek Goluba, Lech Stefan Kuźniarski, Waldemar Raczko, Witold Raczko, Janusz Rzążewski, Renata Śledziewska.
W opracowaniu gałęzi rodu od początków XV do końca XVIII w., nie tylko dotyczących gałęzi „żmudzkiej”, bardzo pomocne były informacje zebrane przez Juliana Henryka Raczko, syn Wacława, prawnuka Aleksandra,Tomasza. W tej części opracowania niezbędne były jednak uzupełnienia na podstawie wielu opracowań materiałów źródłowych, z których należy wymienić przede wszystkim: Stanisław Mleczko: Mleczko, Raczko, Saczko i Łyczko: „Przyczynek do kwestyi ustalania się nazwisk szlacheckich w XV wieku ...”, Adam Boniecki: „Herbarz Polski”, „Białystok. Historia Miasta” oraz publikacje Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie (otrzymane dzięki uprzejmości Andrzeja Zygmunta Roli-Stężyckiego, dyrektora Instytutu Genealogii w Grójcu). Wiele opracowań, o charakterze uzupełniającym, znalazłem w internecie.
Wszystkim wymieniony i nie wymienionym, którzy współpracowali ze mną w tej pracy, serdecznie dziękuję. |
